De eerste 48 uur

READY FOR TAKEOFF

4 februari 2013 03:15

Klaar om te vertrekken. Hoewel ik trots was dat ik ruim op tijd (ik had zelfs nog tijd om eventjes een dutje te doen) gepakt en gezakt was, hadden we de ijdele hoop om alles in één valies te krijgen moeten laten varen. De tweede valies ging namelijk maar met moeite dicht.

Dan nog snel de bomma oppikken en richting Zaventem.

Bagage afgeven, koffie drinken, afscheid nemen van ons moeder en ons bomma, rustig richting het controlepunt wandelen, handbagage half moeten uitladen, Matthias doet de metaaldetector piepen, Celine Heirwegh tegenkomen die naar Berlijn gaat, rustig door de taxfree zone wandelen, beseffen dat ons vliegtuig over 10 minuten opstijgt, spurtje naar Gate A47, opgelucht ademhalen.

Na ongeveer anderhalf uur vliegen landden we in Kopenhagen (waar de toiletten vanzelf doorspoelen!). We zagen Helsinki staan op het scherm en liepen naar de gate waar dat vliegtuig zou klaarstaan. Na een dik half uur konden we instappen, maar het vrouwtje aan de balie wees ons erop dat we met een andere luchtvaartmaatschappij vlogen en dus aan de verkeerde gate stonden. Gelukkig hadden we nog tijd genoeg om het juiste vliegtuig te zoeken. 

Ons eerste vliegtuig bijna missen en vervolgens bijna op het verkeerde vliegtuig stappen, de toon van ons drie maanden durend avontuur was gezet.

Toen we arriveerden in Helsinki, stond Henriikka, onze tutor, op ons te wachten. Ze loodste ons met een taxi betaald door Metropolia (onze Finse Hogeschool), naar de studentenappartementjes. 

Daar aangekomen bleek ik op de 7de verdieping te wonen en DE LIFT WAS KAPOT! Na veel gezweet en gezwoeg met twee valiezen van 25kg zijn we toch boven geraakt. Het appartement is redelijk sober, maar de basisbenodigdheden zijn aanwezig. De living is nogal triestig. Drie stoelen, that's it. 

Dan maar richting een IKEA om borden, bestek en een donsdeken te kopen. Op het openbaar vervoer in Helsinki valt niets aan te merken. De bussen rijden regelmatig en zijn praktisch altijd op tijd. Tijdens het busritje vertelde Henriikka honderduit over vanalles en nog wat. Ze bleek ook een studente verpleegkunde te zijn en spreekt vlot Fins, Engels, Duits en een beetje Zweeds, Frans en Spaans.

Om de dag af te sluiten zijn we nog gestopt in Prisma, een ENORM grote supermarkt waar je letterlijk alles kunt kopen, van 12 soorten melk tot wasmachines en kruiwagens.

Terug thuis namen we afscheid van Henriikka, die in hetzelde gebouw woont als ik. Maar we moesten haar als snel terug gaan halen, toen bleek dat Matthias niet in zijn kamer kon. Het slot van de deur was een beetje kapot en zijn sleutel paste niet goed meer. Gelukkig was een van Matthias zijn roommates thuis en met zijn sleutel kreeg hij de deur wel open. Ik denk dat hij Randall heette, maar dat durf ik in ieder geval niet met zekerheid zeggen. Voorlopig zal ik hem zo noemen. Wel weet ik dat hij van Aruba komt en Nederlands spreekt! Wat voor Matthias een hele opluchting was. Ook met de tweede roommate heeft hij zoveel chance, Ward (denk ik) is een Belg!

Na een tijdje ontdekken we dat Matthias zijn bed doorgezakt was. Randall bekende dat dit zijn schuld was en was zo vriendelijk om van bed te wisselen. Hij en Ward hadden heel januari de kamer gebruikt als living en af en toe kon het er nogal wild aan toegaan. Dat werd nog eens bevestigd toen we de volgende dag in Metropolia waren en Aija, de coördinator, vertelde dat ze een mail van HOAS (studentenappartementen) gekregen dat waarin stond dat Matthias in het vervolg geen feestjes meer mocht geven. Aija was hier uiteraard een beetje verbaasd over, aangezien we ons zelfs nog niet in de buurt van Finland bevonden.
Op een kapotte lift, eigenwijs slot en doorgezakt bed na, was alles in orde.

Tiistai

We hadden al om 8u 's ochtends terug met Henriikka afgesproken omdat we in Metropolia een afspraak hadden met een paar mensen om nog wat te regelen en papierwerk in orde te brengen. Henriikka heeft ons dan een rondleiding gegeven en daarna hebben we iets gegeten in de cafetaria van de school. Maaltijden zijn daar echt super goedkoop. Voor €2,60 krijg je een warme maaltijd, water, melk (Finnen drinken enorm veel en op elk moment van de dag melk), broodbuffet á volonté en soms een dessertje.

Dan zijn we een beetje den toerist gaan uithangen in Helsinki. Henriikka vertelde zoals het een goede gids betaamt leuke weetjes over dingen die we passeerden. 

Het was Runebergin päivä. Op deze dag eten de Finnen traditiegetrouw runebergintorttu. Dit is een klein rond gebakje doordrongen met punch of rum en vanboven erop ligt wat frambozenconfituur met glazuur er rond. Eigenlijk best lekker! Johan Runeberg was een dichter die vooral over de oorlog en het harde leven van de soldaten schreef. Waarom hij belangrijk genoeg was om een eigen dag en cakeje te krijgen weet ik niet goed. 

Vandaar dat we de dag afsloten met een runebergintorttu en een tas thee/chocomelk (die volgens Matthias absoluut niet lekker was)

Rubriek van verwondering

1. Angry Birds is Fins.

Angry Birds is overal in Finland. 

angry birds limonade

angry birds koffie

angry birds snoep

angry birds Matthias

2. In Finland zijn er geen trappen in de winter

Als het gesneeuwd heeft kan het zijn dat de trappen praktisch verdwenen zijn.

3. Finse zakenmannen willen niet dat hun mooie schoenen vies worden

In Helsinki heb ik al veel chic geklede mannen gezien die felgekleurde rubberen hoesjes over hun schoenen deden zodat ze mooi proper zouden blijven.

4. Finnen geven geen 3 kussen

Matthias vroeg aan Henriikka of het okay was om iemand een kus op de wang te geven als begroeting en Henriikka was bijna in shock. Blijkbaar wordt lichamelijk contact hier niet geapprecieerd. Een hand geven mag nog net, zei ze.

Mijn high five gewoonte past hier dus perfect! :)