Freezing my ass off

Na een week vol zonneschijn en quasi exotische temperaturen heeft het kwik weer een ontiegelijk diepe duik genomen. Of zo voelt het althans toch. In werkelijkheid is het ongeveer -5°C, maar door de ijzige bries en de sneeuw voelt het als minstens -273°C!
De koude hier is trouwens ook zo sneaky als maar kan zijn. De eerste indruk die hij schept als je buiten komt, ondanks de bergen sneeuw om je heen, is iets in de aard van "Amai, dat valt precies nog goed mee!".
Echter, een luttele 3 minuten later, wordt die gedachte vervangen door "MILJAARDEDJU, zelfs mijn staartbeentje bibbert!"


Maar! De redding bleek niet ver zoek. 

I proudly present to you, Café Regatta!

Een petieterig houten hutje, omgeven door de zee. Even idyllisch als het groot is. En moest je nog niet gecharmeerd zijn door het chaotische kitscherige interieur en de vriendelijke jongedame achter de toog, dan wel door wat ze zegt nadat je een koffie besteld hebt, namelijk "Refill is free of charge". I thought that I had frozen to death and had gone to heaven.

Sjaal, muts, jas en wollen onderlijfje, maar uiteraard vergeten mijn sneeuwlaarzen aan te doen. Met als evident gevolg dat mijn tenen al gauw ijsblokjes waren. Groot was dan ook mijn vreugde toen ik merkte dat er in de bus op voethoogte een verwarming was! 

Happy feet! :)

Rubriek der verwondering

Als je doelloos in Helsinki rondloopt, eindig je steevast bij een random bevroren zee.

Zaterdag heerste er een kleine sneeuwstorm in Kannelmäki, en waarschijnlijk ook in de rest van Helsinki. Wonderbaarlijk hoeveel sneeuw er kan vallen in 1 nacht.

Café Regatta is awesome.